Coby Ouwerkerk

SAMSUNG CAMERA PICTURES “QiGong maakt je rustig” Drie jaar volgt Coby Ouwerkerk–Van Maaren nu QiGong lessen aan ‘het JO-instituut’ van Jolanda Wennink in Barendrecht. Zo noemt deze rakker JO-qigong-taiji dus. De lessen heeft haar kijk op het leven veranderd, ze voelt zich er beter door en meer ontspannen dan vóór die tijd. Haar persoonlijke verhaal verteld ze hieronder… Vertel eens iets over jezelf. Coby: ‘Ik ben op 14 december 1948 geboren in Rotterdam-Zuid en in mijn jongste jaren opgegroeid aan de andere kant van de rivier, in de buurt van de Jonker Fransstraat. Toen ik 8 jaar was, vertrok mijn vader naar Liberia voor een baan bij een Amerikaanse firma. Het bedrijf ontginde ijzererts. Mijn moeder en ik volgden hem niet veel later.’ Je schoolopleiding ook daar genoten? Coby: ‘De lagere school wel, maar voor de middelbare ging ik naar een internaat in Werkhoven, bij  Utrecht. Daar heb ik mijn mms afgemaakt. Ik heb zowel aan Liberia als aan Beverweert – zo  heette het kasteel waarin het internaat toen gevestigd was – dierbare  herinneringen. Ik ontmoet mijn oud-klasgenootjes nog met grote regelmaat.’ School klaar, terug naar Liberia? Coby: ‘Nee… Toen ik 18 was, keerden mijn ouders voorgoed terug naar Nederland. We gingen in Heerjansdam wonen. Ik had een sociaalpedagogische opleiding gevolgd, heb een poosje in die sector gewerkt, maar ik zocht toch iets anders. Ik werd verpleegkundige in het Bergwegziekenhuis en in 1977 ben ik met een internist meegegaan naar een nieuw opgericht artsenlaboratorium. Tegenwoordig heet dat de STAR. Ik heb verschillende poli’s opgezet in Barendrecht en Heerjansdam, en daar tienduizenden keren bloed geprikt. Op de poli én bij huisbezoek. Een erg leuke baan.’ Ondertussen getrouwd? Coby: ‘Jazeker. In 1975, met Peter Ouwerkerk, journalist bij Het Vrije Volk en later het Rotterdams Dagblad. We hebben eerst in Dordrecht gewoond, maar al snel kochten we een huis in Heerjansdam. Peter werkte bij internationale sportevenementen: de Olympische Spelen, het schaatsen en het wielrennen. Hij heeft ruim dertig keer de Tour de France gevolgd, en daar later vele boeken over geschreven. En nog steeds. In zijn laatste jaren op de krant leidde hij de cultuurredactie. Dat was een leuke tijd; we gingen heel vaak naar theaters en musea.’ Kinderen? Coby: ‘We hebben twee lieve dochters gekregen, in 1979 Maaike en in 1981 Pauline. Maaike is onderwijzeres aan een basisschool en woont met haar vriend Jurgen en hun twee dochtertjes, Evi (2006) en Nine (2009) ook in Heerjansdam. Pauline heeft een eigen bedrijfje en doet marketing en communicatie voor grote culturele instellingen.’ Je werkt niet meer? Coby: ‘In 2010 ben ik met de vut gegaan. Maar het eerste jaar was verschrikkelijk. Het lichaam kwam tot rust, en ik kreeg van álles: eerste drie keer aan mijn darmen geopereerd, vervolgens een massale longembolie en toen ook nog eens borstkanker. Maar, ik heb alles doorstaan, en ben gewoon verder gaan leven. En leuke dingen gaan doen. Met onze kleindochters, met Peter, maar ook voor mezelf.’ Wat bijvoorbeeld? Coby: ‘Ik ben sinds 2011 gastvrouw/kassamedewerkster bij Theater Walhalla in Rotterdam Katendrecht. Een heerlijke vrijwilligersbaan: iedere maand vier tot zes keer de bezoekers een plezierige avond bezorgen en de artiesten ontvangen en op hun gemak stellen met een drankje.’ Sinds wanneer zit je op QiGong? Coby: ‘Ook sinds 2012. Ik had er wel eens wat over gelezen, ik wilde iets met mijn lichaam doen, bewegen, oefeningen enzo. QiGong leek me wel wat; niet te stevig, heel sereen. Ik voel dat het goed is voor mijn concentratie en mijn gezondheid, en het geeft me rust. Ik vind het elke week weer genieten. Jolanda is heel inspirerend, een geweldige ‘juf’. De andere beweging vind ik op de sportschool, op Welnesselande, waar Jurgen werkt. Maar niet te wild: zwemmen doe ik het liefst, en een warme sauna erna.’ Nog tijd voor vakantie? Coby: ‘Dan maak je maar tijd, toch..? Het liefst stap in met Peter in een vliegtuig, huren we een auto en trekken we een land door. Vorig jaar naar Ierland, prachtig; dit voorjaar naar Noord-Portugal, naar de pousada’s; was ook genieten. Maar een vakantie op een Grieks eiland sla ik ook niet af. Deze herfst gaan we samen naar Lesbos. Beetje luieren, beetje zonnen, lezen en lekker eten. En ondertussen de QiGong oefeningen niet vergeten. Je moet het wel bijhouden…’